Duygusal Zekanın Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisinde İşyeri Yalnızlığının Aracı Rolü

Abstract

Bu araştırmada, duygusal zekanın örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi ve bu ilişkide işyeri yalnızlığının aracı rolü incelenmektedir. Örgütsel bağlılık, kişilerin çalıştıkları örgütlere yönelik duygusal, bilişsel ve davranışsal bağlılıklarını ifade ederken; duygusal zeka, kişilerin kendilerinin ve diğer kişilerin duygularını algılayabilme, anlamlandırabilme ve bu duyguları yönetebilme becerisi olarak ifade edilmektedir. İşyeri yalnızlığı ise kişinin çalışma ortamında yalnız ve sosyal olarak dışlanmış hissetme durumu olarak ele alınmaktadır. Araştırmanın örneklemini çeşitli sektörlerde görev alan, 20 yaş ve üzerindeki beyaz yakalı çalışan 417 kişi oluşturmaktadır. Araştırma verileri çevrimiçi anket yoluyla toplanmış; ankette Schutte Duygusal Zeka Ölçeği (SDZT-33), Örgütsel Bağlılık Ölçeği (ÖBÖ) ve İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği (İYYÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk normallik testleri, KMO ve Bartlett Küresellik Testi, korelasyon ve regresyon analizleri Bağımsız Örneklemler T Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), basit doğrusal regresyon analizleri, geçerlik güvenirlik analizleri, tanımlayıcı istatistikler ve Process Makro ile aracı etki analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda duygusal zekanın örgütsel bağlılık üzerindeki etkisinde işyeri yalnızlığının aracı rolü olduğu bulunmuştur. Başka bir deyişle, duygusal zeka düzeyi yüksek bireyler daha az işyeri yalnızlığı hissederek, çalıştıkları örgüte karşı daha fazla örgütsel bağlılık göstermektedir. Araştırma bulgularının duygusal zeka, örgütsel bağlılık ve işyeri yalnızlığı arasındaki ilişkileri ortaya koyarak literatüre katkı sağlaması ve örgütlere psikoloji temelli stratejik öneriler geliştirilmesinde yol gösterici nitelikte olması beklenmektedir.