Pandemide Değişen Evin Sınırları İle Birlikte Ortaya Çıkan Yeni Geçiş Mekânları

Abstract

Ev, barınma birimi olarak ortaya çıktığı günden günümüze kadar farklı toplumsal ve kültürel birikimleri içermiş ve her dönem ihtiyaçlarına farklı cevaplar vermiştir. Konut mekânı, toplumsal yapı ve alışkanlıklardan, kültürel birikimlerden ve tarih içerisindeki olaylardan etkilenmiştir. İnsanın farkında olmadan yaşamını, alışkanlıklarını, tercihlerini yani kısacası gündelik hayatını yansıttığı ve biçimlendirdiği yer evidir. Covid-19 pandemisi ile hayatımıza giren yeni alışkanlık ve yaşam tarzının ilk etki alanı da bu kapsamda evler olmuştur. Bu çalışmanın amacı; ev içerisindeki geçiş mekânlarının pandemi ile geçirdiği dönüşümün ele alınması ve evin değişen sınırlarıyla birlikte örgütlenen yeni 'geçiş mekânı' tanımlarının ortaya konulmasıdır. Araştırmada; evin sınırları ve geçiş mekânlarının oluşum süreçleri, "bilinçli kullanıcı profili" olarak belirlenen "mimarlar" üzerinden incelenecektir. Bu doğrultuda "Pandemi sürecinde ev içerisinde değişen mekân algısının kullanıcının mekânsal kullanım şemalarına etkisi nasıl olmuştur?" sorusuna yanıt aranmaktadır. Araştırma ışığında "Ev bireyin özel alanı olması bakımından değişimin etki ettiği birincil mekândır ve özellikle kitlesel etki düzeyi olan pandemi ile bu değişim evin sınırlarının yeniden tanımında mekânsal olarak somutlaşmıştır" hipotezini kanıtlamak amaçlanmıştır. Araştırmada protokol analizi, veri toplama yöntemi olarak kullanılmaktadır. Nicel veri toplama tekniklerinden olan anket araştırması ve yapılandırılmış görüşmeler bağlamında protokol analizi desteklenmektedir. Araştırmanın sonucunda; katılımcıların pandemi sürecinde evin sınırları ile ilgili algı ve kullanımlarındaki değişimlerin mekânsal yansımalarının "geçiş mekânı" tanımı üzerinden bulunması hedeflenmektedir. Katılımcıların farklılıkları ile evde pandemi sonrası kullanım etki düzeyi arasında anlamlı bir farklılaşma olup olmadığı değerlendirilmektedir.