Zihinsel İş Yükü ile Çalışmaya Tutkunluk Arasındaki İlişkide Başarı Amaç Yönelimlerinin Düzenleyici Rolü

Abstract

Bu araştırmanın amacı, zihinsel iş yükü ile çalışmaya tutkunluk arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu ilişkiyi etkileyen bir faktör olarak başarı amaç yöneliminin düzenleyici rolünü değerlendirmektir. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak anket tekniği kullanılmıştır. Oluşturulan anket kişisel bilgi formu, CarMen-Q Zihinsel İş Yükü Ölçeği, Utrecht Çalışmaya Tutkunluk Ölçeği ve Başarı Hedef Yönelimi Ölçeğini içermektedir. Ankete 214 kişi katılım sağlamıştır. Araştırmanın hipotezlerini test etmek amacıyla Pearson korelasyon analizi, basit doğrusal regresyon analizi ve process makro eklentisi ile düzenleyici analiz uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre zihinsel iş yükü alt boyutlarından performansa bağlı iş yükü ile duygusal iş yükünün çalışmaya tutkunluk ile aralarında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ardından yapılan düzenleyici analiz sonuçlarına göre Performans İş Yükü ile Çalışmaya Tutkunluk arasındaki ilişkide Başarı Amaç Yönelimi ve Performans İspatlama Hedef Yönelimi değişkeninin düzenleyici bir etkiye sahip olduğu ve bu ilişkinin gücünü azalttığı görülmüştür. Başarı amaç yönelimli bireylerin başarı güdülenmesi performans ispatlama, performans kaçınma veya ustalık hedef yönelimi şeklinde gerçekleşebilmektedir. Elde edilen bulgunun nedenin anlaşılması amacıyla başar amaç yöneliminin alt boyutları da düzenleyici analize dahil edilmiştir. Sonuç olarak, bireylerin performans ispatlama hedef yöneliminin yüksek olması, performansa dayalı iş yükünün çalışmaya olan tutkusunu artırmasına neden olmakla birlikte, bu pozitif etkinin gücünü azalttığı söylemek mümkündür.