Betonarmenin Anonimleşmesi Türkiye de İkinci Dünya Savaşı Sonrası Yapılı Çevrenin İnşası

Abstract

Betonarme ‘modern’i

temsil eder; birçok coğrafyada izlendiği gibi yirminci yüzyılda Türkiye’nin çalkantılı modernleşme sürecinin merkezinde yer alan yapı teknolojisi olur. Yüzyılın ilk yarısında Yeni Mimari’nin malzemesi olarak kabul gören betonarmenin kullanımı, özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında yapı endüstrisi alanındaki gelişmelerle ve kentsel altyapı inşasıyla körüklenir ve hızla birçok coğrafyada yayılır. Betonarme, belirli politik ve mimari yaklaşımlar içinde, hem mesleki alanda hem de toplum genelinde, estetik v e ekonomik bir değere sahip olur. Türkiye’de savaş sonrası yıllarda diğer yapı malzemesi alternatiflerini büyük ölçüde eleyerek egemen yapı teknolojisine dönüşür. Bu makalede, betonarmenin toplum genelinde yaygınlaşmasında bir dönüm noktası olan yüzyıl ort asındaki kırılma sürecine odaklanarak , bazı siyasi ve ekonomik gelişmeler konut üretimi üzerinden toplumsal bağlamda çözümlenmeye çalışılacaktır. Makale, betonarme üzerinden sunduğu okumayla, Türkiye modernleşmesine bir eleştirel bakış getirmeyi amaçlamaktadır.