Sağlık Çalışanlarında Kalite Algısının İş Tatmini Üzerindeki Etkisi: İstanbul'da Özel Bir Şirket Üzerine Araştırma

Abstract

Bu araştırmanın amacı, sağlık çalışanlarının kalite algısı ile iş tatmini arasındaki ilişkiyi ortaya koymak ve bu ilişkinin demografik ve mesleki değişkenlere göre nasıl farklılaştığını incelemektir. Araştırma, İstanbul'da hizmet veren bir hastanenin işletmesini yapan ve bu işletmeci altında alt yüklenici olarak yer alan şirketlerde çalışan; üst düzey yönetici, orta düzey yönetici, uzman/uzman yardımcısı, sorumlu ve şeflerden oluşan 395 sağlık çalışanı üzerinde yürütülmüştür. Araştırma modeli ilişkisel tarama deseninde tasarlanmış olup, veriler geçerliliği ve güvenilirliği kanıtlanmış Sağlık Çalışanlarında Kalite Algısı Ölçeği ve İş Tatmini Ölçeği kullanılarak anket yöntemiyle toplanmıştır. Analizlerde SPSS 24.0 programı kullanılmış; korelasyon, çoklu regresyon ve varyans analizleri (ANOVA, t-testi) ile veriler değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, sağlık çalışanlarının kalite algısının tüm alt boyutları ile iş tatmini arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler saptanmıştır. En güçlü ilişki insan kaynakları kullanımı ve yönetim ve liderlik boyutlarında ortaya çıkmıştır. Çoklu regresyon analizi sonucunda, insan kaynakları kullanımı, yönetim ve liderlik ile çalışan yararları boyutlarının iş tatmini üzerinde anlamlı ve pozitif etkileri olduğu belirlenmiştir. Diğer alt boyutların ise iş tatmini üzerinde anlamlı etkileri bulunmamıştır. Demografik değişkenler açısından, cinsiyet, unvan, eğitim durumu ve çalışılan birim gibi faktörlere göre kalite algısı ve iş tatmini düzeylerinde anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Buna karşın, yaş ve mesleki kıdem gibi değişkenlerde ise, ileri yaş ve uzun kıdeme sahip çalışanlarda iş tatmini düzeyinin belirgin şekilde azaldığı saptanmıştır. Araştırma bulguları, sağlık çalışanlarının iş tatmini ve hizmet kalitesinin artırılmasında insan kaynakları yönetimi ve liderlik uygulamalarının kritik rolünü vurgulamaktadır. Ayrıca, demografik faktörlerin iş tatmini üzerindeki etkisinin sınırlı olduğu; özellikle yaş ve kıdemde iş doyumunun azalmasının örgütsel politika ve uygulamalar açısından dikkate alınması gerektiği ortaya konmuştur. Çalışma, sağlık hizmetlerinde çalışan memnuniyeti ve kaliteyi artırmaya yönelik yönetimsel stratejiler geliştirilmesine bilimsel bir zemin sunmaktadır.