Klasik Dönem Türkçe Manzum Hadis Edebiyatı Üzerine Yapılan Çalışmalar Kaynakçası

Abstract

Hz. Peygamber’in hadislerini tercüme yahut şerh etme usulüne dayanan manzum eserlerin yekûnunu oluşturduğu bir alan olan manzum hadis edebiyatı, divan şiirinin icra edildiği hemen her dönem ve coğrafyada ürün vermiş çok zengin telifata sahip bir sahadır. Henüz Osmanlı döneminde bu telifatla alakalı ilmî tahkikler başlamış olup 1950’lerden itibaren alanın mahiyeti ve kapsamı ile ilgili çalışmalar neticesinde yoğun bir metin neşri mesaisi başlamıştır. Bu mesai özellikle son yıllarda oldukça artmış, tahlil ve tetkik odaklı çalışmalarla birlikte klasik dönem Türkçe manzum hadis edebiyatı ile ilgili çok zengin bir ilmî külliyat ortaya çıkmıştır. 1950’li yılların başlarında yaptığı çalışmalarla alanın kronolojik ve bibliyografik sınırlarını tespit eden Abdülkadir Karahan sahanın öne çıkan ismi durumundadır. 1990’lı yıllarda Ahmet Sevgi, son dönemde ise Âdem Ceyhan neşrettikleri metinlerle dikkat çeken ilim adamları olmuşlardır. Çalışmamızda divan şairlerinin söz konusu alanda vermiş oldukları eserler üzerine yapılmış ilmî çalışmaları bir arada görebilmek ve böylece bu vadide kalem oynatmayı düşünen araştırmacılara fayda sağlayabilmek amacıyla bir kaynakça denemesinde bulunulmuştur. Bilhassa son beş yılda alanla ilgili yapılan çalışmalarda gözlemlenen artış böyle bir kaynakça hazırlama gereğini de ortaya koymuştur.