İş Hukukunda Tele Çalışma

Abstract

Çalışma konumuz olan "tele çalışma", özellikle "home-office" çalışma modeli olarak da adlandırılan "evde tele çalışma" ve "dönüşümlü (karma/hibrit) tele çalışma" modelleri başta olmak üzere, Covid-19 pandemisi döneminde oldukça gündeme gelmiş olan bir istihdam modelidir. Bu çalışma biçiminin üst kavramını oluşturan "uzaktan çalışma", 4857 sayılı İş Kanununun 14. maddesine 2016 yılında 6715 sayılı Kanunun 2. maddesi ile eklenmiş olan dört fıkrada düzenlenmiştir. Yine Covid-19 pandemisi döneminin etkisiyle 2021 yılında Uzaktan Çalışma Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Ancak ilgili düzenlemeler, uygulamada günden güne yaygınlaşmakta olan uzaktan çalışma modeli karşısında bazı hususlar bakımından yetersiz kalmıştır. Çalışmamızda, belirtilen kaynaklar da dâhil olmak üzere iş mevzuatımızda yer alan uzaktan çalışma modeline ilişkin düzenlemeler, Tele Çalışma Hakkında Avrupa Çerçeve Anlaşması başta olmak üzere uzaktan çalışmaya ilişkin uluslararası düzenlemeler ile karşılaştırılarak, çıkabilecek olası hukuki problemlere çözümler getirmek amaçlanmıştır. Belirtmemiz gerekir ki bu çalışmada esas olarak "tele çalışma" biçimi ele alınmış olmakla birlikte, gerekli noktalarda bu istihdam modeli uzaktan çalışmanın diğer bir alt türü olan "evde çalışma" ile de karşılaştırılmıştır.