Üniversite Öğrencilerinde Duygu İfade Etme Becerileri, Stresle Baş Etme Yöntemleri ve Somatizasyon İlişkisinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin duygu ifade etme becerileri, stresle baş etme yöntemleri ve somatizasyon düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla 18-50 yaş aralığındaki 214 üniversite öğrencisine "Demografik Bilgi Formu (DBF)", "Berkeley Duygu İfadesi Ölçeği (BDİÖ)", "Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği (SBTÖ)" ve "Somatizasyon Ölçeği (SÖ)" uygulanmıştır. Tanımlayıcı bulgular, katılımcıların stresle başa çıkmada en çok Kendine Güvenli Yaklaşımı benimsediklerini, ancak zaman zaman pasif baş etme tutumlarına da yöneldiklerini göstermektedir. Üniversite öğrencilerinin duygu ifade etme becerileri, stresle baş etme yöntemleri ve somatizasyon düzeylerinin karşılaştırmalı analizlerinde; cinsiyete göre kadınların BDİÖ toplam puanlarının erkeklere kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Kalınan yere göre, aile yanında ve yurtta kalan öğrencilerin BDİÖ toplam puanları, öğrenci evinde kalanlara kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksektir. Bununla birlikte, çalışmanın bulguları çeşitli düzeylerde anlamlı ve korelasyonel ilişkiler olduğunu da ortaya koymuştur. Araştırmanın temel hipotezi (H1) kabul edilmiş; duygu ifade etme becerileri ile somatizasyon arasında pozitif yönlü, düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çalışma, bu üç değişken arasındaki ilişkileri ortaya koyarak literatüre katkı sunmayı ve gelecekte yapılacak araştırmalar ile öğrencilere yönelik destekleyici uygulamaların geliştirilmesine temel oluşturmayı amaçlamaktadır.