Çocukluk Çağı Travmalarının Travma Sonrası Büyüme ile İlişkisinde Duygu Farkındalığı ve İfade Etmenin Aracı Rolü

Abstract

Bu çalışma, çocukluk çağı travmalarının travma sonrası büyüme ile ilişkisinde duygusal farkındalık ve duyguları ifade etmenin aracı rolünü incelemektedir. Travma, bireyin yaşamında ciddi psikolojik ve fiziksel etkiler bırakabilen zorlayıcı deneyimlerdir. Çocukluk döneminde yaşanan travmalar, fiziksel, cinsel, duygusal istismar ve ihmal gibi olayları içerir. Bu tür travmalar bireylerin psikososyal işlevselliğini olumsuz etkileyebileceği gibi, bazı durumlarda travma sonrası büyüme adı verilen olumlu değişimlere de yol açabilir. Araştırma kapsamında, 18-65 yaş arası 339 katılımcıya çevrimiçi anketler uygulanmıştır. Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Travma Sonrası Büyüme Envanteri, Duyguları İfade Etme Ölçeği ve A Duygusal Öz Farkındalık Ölçeği-10 kullanılarak veriler toplanmıştır. Bulgular, çocukluk çağı travmalarının travma sonrası büyüme ile genel olarak negatif ilişki gösterdiğini ortaya koymuştur. Duygusal farkındalığın travma sonrası büyümeyi olumlu yönde etkilediği ve kısmi bir aracı rol üstlendiği saptanmıştır. Duyguları ifade etme becerisinin ise anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Bu durum, bireylerin duygusal farkındalıklarını artıracak psikoeğitim programları, grup çalışmaları ya da bireysel terapötik müdahaleler gibi yapılandırılmış uygulamaların, travmatik deneyimlerin olumsuz etkilerini azaltabileceğini ve iyileşme süreçlerine katkı sağlayabileceğini göstermektedir. Özellikle çocukluk travması öyküsü bulunan bireyler için bu tür müdahaleler, psikolojik sağlamlık açısından destekleyici olabilir.