Welcome to IKU Institutional Repository
OpenAccess@IKU is Istanbul Kultur University's Institutional Repository , established in June 2014 to digitally store and provide open access to academic and artistic outputs in line with international standards and intellectual property rights. The system includes various outputs such as articles, presentations, theses, books, book chapters, reports, encyclopedias, and works of art produced by the university's faculty members and students.

Recent Submissions
Item type:Publication, Access status: Open Access , Emodin'in Hepatoselüler Karsinoma Hücrelerinde Notch Sinyal Yolu Aracılığıyla Epitelyal Mezenkimal Dönüşüme Etkisinin İncelenmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) ALI, HANEEN; Burcu Ayhan ŞahinHepatoselüler karsinom (HCC), geç teşhis, yüksek metastatik potansiyel ve konvansiyonel tedavilere karşı direnç nedeniyle dünya genelinde en yaygın ve ölümcül malignitelerden biri olmaya devam etmektedir. HCC progresyonuna katkıda bulunan temel süreçlerden biri, epitel hücrelerinin mezenkimal özellikler kazanarak hareketlilik ve invazivlik yeteneklerini artırdığı epitelyal-mezenkimal geçiş (EMT) sürecidir. Doğal bir antrakinon türevi olan emodin, önemli antikanser özellikleriyle dikkat çekmekte olup, çeşitli kanser türlerinde proliferasyonu inhibe ettiği, apoptozu indüklediği ve invazyonu baskıladığı gösterilmiştir. Bu çalışmada, emodinin HepG2 karaciğer kanseri hücrelerinde EMT üzerindeki etkileri, özellikle Notch sinyal yolu ile etkileşimi ve miR-32-5p'nin düzenleyici rolü dikkate alınarak araştırılmıştır. Bulgularımız, emodinin doza ve zamana bağlı olarak hücre canlılığını ve koloni oluşumunu anlamlı şekilde inhibe ettiğini; ayrıca mitokondriyal disfonksiyon ve hücre ölümünü indüklediğini göstermiştir. Biyoinformatik analizler, Notch1 mRNA'sının 3' UTR bölgesinde miR-32-5p için potansiyel bağlanma bölgeleri olduğunu ortaya koymuş ve olası düzenleyici etkileşimlere işaret etmiştir. Ön bulgular, emodinin Notch1 ekspresyonunu baskılayarak ve muhtemelen miR-32-5p aracılığıyla EMT'yi azaltabileceğini düşündürmektedir. Bu etkiler, miR-32-5p mimikleri ve inhibitörleri varlığında EMT belirteçleri ve Notch yolu bileşenlerinin ekspresyonu analiz edilerek daha ileri düzeyde doğrulanmaktadır. Genel olarak, elde edilen veriler emodinin HCC'deki antikanser potansiyelini desteklemekte ve EMT'yi Notch/miR-32-5p ekseni aracılığıyla modüle etmedeki rolünü ortaya koyarak hedefe yönelik tedavi stratejileri için umut verici bilgiler sunmaktadır.Item type:Publication, Access status: Open Access , 31 Mart 2024 İBB Yerel Seçimleri ve Siyasal Afişlerin Göstergebilimsel Çözümlemesi: Üç Siyasal Afiş Örneği(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) KARACA, YAREN; Gülnur IşıklarGünümüzde iletişim kavramı; toplumsal ilişkilerin temelini oluşturan yapıtaşı olarak bilinmektedir. Siyaset kavramı ise iletişim, reklam ve imaj kavramları olmadan düşünülememektedir. Bu çerçeveden incelendiğinde iletişim kavramı ile siyasi adayların reklam çalışmalarının hedeflenen sonuçlar üzerindeki rolü yüksektir. Siyasi adaylar özellikle reklam çalışmaları ile göstergebilimsel açıdan hedef kitle üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu bağlamda; siyasi partilerin reklam çalışmalarının siyasal iletişimin aktörleri, işlev ve stratejileri, siyasal iletişim uygulamaları ile birlikte; siyasal reklamcılık ve kampanyaları göstergebilimsel çözümleme içeriğiyle incelenmesi gereken önemli bir konu olarak görülmektedir. Bu çalışmada 2024 İstanbul Büyükşehir Belediyesi Yerel Seçimlerinde kullanılan reklam afişleri incelenecektir. Roland Barthes'ın Göstergebilimsel Çözümleme Model'ine göre reklam afişlerinin görsel ve dilsel çözümlemeleri yapılacaktır. Bu çalışmanın amaçlı örnekleme yöntemi ve rasyonel bir yaklaşımla ele alınmasının, gelecekteki seçim süreçlerinde siyasi adaylara yol gösterici olacağı düşünülmektedir.Item type:Publication, Access status: Open Access , Ergenlik Döneminde Sanat Eğitimi Alan Öğrenciler ile Almayan Öğrenciler Arasındaki Sanata karşı Olan Tutumun İncelenmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) ÖZTOL, ÖZDEN; Reyhan Uludağ EraslanBu araştırmada, ergenlik döneminde bulunan öğrencilerin sanata karşı tutumları; yaş, cinsiyet, ikametgâh türü, gelir seviyesi, kültürel etkinliklere katılım durumu ve sanat eğitimi alma gibi değişkenler açısından incelenmiştir. Bulgular, yaş değişkeninin sanatsal tutum üzerinde anlamlı bir fark yaratmadığını göstermiştir. Ancak, cinsiyetin ergen bireylerin sanata olan ilgisi ve tutumları üzerinde belirleyici bir rol oynadığı saptanmıştır. Kadın katılımcılar, sanatın gerekliliği, sanatsal etkinliklere katılım ve kişisel sanatsal gelişim konularında erkek katılımcılara kıyasla daha olumlu tutumlar sergilemiştir. İkamet edilen yerin (kırsal veya kentsel) sanata karşı tutum üzerinde anlamlı bir fark yaratmadığı görülmüş, buna karşılık kültürel etkinliklere katılım sıklığının sanatsal tutum ve ilgi üzerinde önemli bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Özellikle yıl veya ay içerisinde kültürel etkinliklere daha sık katılan ergen bireylerin sanata karşı daha olumlu tutum geliştirdiği tespit edilmiştir. Ayrıca, sanat eğitimi alan ergenlerin almayanlara göre sanata karşı daha yüksek düzeyde olumlu tutum geliştirdiği ve sanatsal etkinliklere daha aktif katılım gösterdiği saptanmıştır. Araştırma bulguları ergenlik döneminde cinsiyet, kültürel etkinliklere katılım ve sanat eğitimi alma durumunun sanata karşı tutum ve ilgi üzerinde etkili faktörler olduğunu ortaya koymuştur. Gelir seviyesi ve ikametgâh türü gibi değişkenlerin ise sanatsal tutum üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Bu doğrultuda, ergen bireylerin sanatsal gelişimlerini desteklemek amacıyla sanat eğitiminin yaygınlaştırılması ve kültürel etkinliklere katılımı teşvik eden sosyal ve eğitsel politikaların geliştirilmesi önerilmektedir.Item type:Publication, Access status: Open Access , Müze Yapılarında Doğal Işık Kullanımını Etkileyen Parametrelerin Değerlendirilmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) TUZCU, GÜLSEREN; Yasemin Erkan Yazıcıİnsanoğlu var olduğu günden beri yaşamsal faaliyetlerini sürdürebilmek için hayatlarında doğal ışık kaynak kullanımı bir gereklilik olmuştur. Mimarlığın henüz var olmadığı dönemlerde bile barınmak için yapılan alanlarda doğal ışıktan faydalanmak için cephede veya tavanda açıklıklar bırakılmıştır. Gelişen teknoloji ve ihtiyaçların değişmesine bağlı olarak doğal ışık sadece yaşamsal faaliyetlerin sürdürülebilmesi için kullanılan bir parametre olmanın yanı sıra sanat, mimarlık için de kullanılmaya başlanmıştır. Görsel olarak algılanabilen mimaride yaptıkları sanatın algılanması adına pek çok mimar doğal ışık ve mimari kavramlar üzerinde çalışmalar yapmıştır. Özellikle müze yapılarında doğal ışığın etkin bir şekilde kullanımını görmek mümkündür. Müze yapıları kültürler ve kuşaklar arası bağın oluşmasını sağlayan bilim, sanat ve tarihi eserlerinin sergilendiği yerlerdir. Günümüzde ise sadece sergileme işlevi ile kalmayıp kompleks yapı olarak inşa edilen müze yapıları kültürel aktivitelerin olduğu yapılara evrilmiştir. Doğal kaynak kullanımının artmasına bağlı olarak ortaya çıkan çevre kirliliği beraberinde sürdürülebilir kavramları ortaya çıkarmıştır. Kompleks olarak inşa edilen müze yapılarında ana işlevi olan sergi alanları için kullanılan enerji diğer yapılara göre yüksektir. Geldiğimiz bu dönemde sürdürebilir mimari kavramı kapsamında müze tasarımlarında enerji tüketiminin az olduğu ve doğal ışık kullanımına dikkat edilen müze yapıları inşa edilmektedir. Doğal ışığın kullanımına bağlı olarak müze yapılarında enerji tüketiminin azalmasının yanı sıra görsel ve iç mekân konforu arttırılmaktadır. Sürdürülebilir mekân tasarlama amacı doğrultusunda doğal ışık kullanımında pek çok farklı yöntem geliştirilmiş ve kullanılmıştır. Geleneksel yöntemler kullanılarak duvarda bırakılan açıklıklardan kullanılan doğal ışık teknolojinin de gelişmesine bağlı olarak farklı yöntemler ile doğal ışıktan maksimum verim sağlanmaktadır. Bu çalışma kapsamında tarihsel süreç içerisinde müze kavramı ve müze yapılarının değişim ve gelişim araştırılarak müze yapılarında doğal ışık kullanımı ve değişimi irdelenmiştir. Türkiye'de müze olarak tasarlanan ve uygulanan müze yapılarında bulunan sergi alanlarındaki doğal ışık kullanımının geçirdiği değişim ve gelişimi araştırılmıştır. Müze yapılarında dış etkenlere bağlı olarak gelişen ve değişen doğal ışık kullanımı dönemsel olarak incelenip açıklanmıştır. Müze yapılarında doğal ışık kullanımını etkileyen parametreler ise çalışma kapsamında giren müzeler üzerinde incelenmiştir. Çalışma kapsamında Baksı Müzesi, Troya Müzesi ve Odunpazarı Modern Müze yapıları seçilerek belirlenen tema başlıkları üzerinden yapılarda doğal ışık kullanımı irdelenmiş olup, sergi alanlarındaki doğal ışığın gün içerisindeki değişimi incelenerek analiz edilmiştir. İncelenen yapılar karşılaştırılarak sergi alanlarındaki doğal ışık kullanımı tartışılıp değerlendirilmiştir. Müze yapılarında doğal ışık kullanımını etkileyen parametreler yapının özelliğine, konumuna bağlı olarak değişmektedir. Yapının formu, yapının çevre ile olan ilişkisi, yapım teknolojisi, kullanılan malzeme ve mekânsal organizasyonda doğal ışığın kullanım işlevine, anlamına bağlı olarak şekil almaktadır.Item type:Publication, Access status: Open Access , Çocukların Problem Çözme Becerileri ile Bağımsız Öğrenme Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) ETGÜER, DAMLA; Mehmet ToranErken çocukluk dönemi, bilişsel, dil, sosyal, duygusal ve psikomotor gelişimin hızlı olduğu kritik bir dönem olarak kabul edilir. Bu dönemde desteklenen problem çözme becerileri ve bağımsız öğrenme davranışları, çocukların hem gelecekteki akademik yeterliliklerinin hem de öğrenmeye karşı tutumlarında belirleyici bir role sahiptir. Bu araştırmada çocukların problem çözme becerileri ile bağımsız öğrenme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada yöntem olarak ilişkisel tarama yöntemi benimsenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu kartopu ve uygun örnekleme yöntemleri bir arada kullanılarak oluşturulmuştur. Bu örnekleme yöntemlerine göre araştırmanın çalışma grubu, 60-72 ay aralığındaki 75 kız ve 61 erkek olmak üzere toplam 136 çocuktan oluşmuştur. Araştırmanın amacına ulaşabilmek için veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Problem Çözme Becerisi Ölçeği ve Bağımsız Öğrenme Davranışları Ölçeği (3-5 Yaş) kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin normallik testlerine göre normal dağılım gösterdiği, dolayısıyla parametrik testler ile veriler analiz edilmiştir. Yapılan analizlere göre çocukların problem çözme becerilerinin cinsiyet, doğum sırası, kardeş sayısı, anne öğrenim düzeyi, anne çalışma durumu, çocuğun okula devam süresi ve günlük eğitim süresi değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak, baba öğrenim düzeyi üniversite ve üzeri olan çocukların problem çözme becerilerinin, lise ve altı düzeyde eğitime sahip babaların çocuklarına göre istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır. Bununla birlikte, çocukların bağımsız öğrenme davranışları ile ilgili yapılan analizler sonucunda bağımsız öğrenme davranışlarının demografik değişkenlere göre anlamlı bir farklılık göstermediği bulunmuştur. Araştırmanın temel sorusuna yönelik yapılan analizde, çocukların problem çözme becerileri ile bağımsız öğrenme davranışları arasında düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bu ilişkinin yordama gücünü anlamak için regresyon analizi yapılmış ve çocukların problem çözme becerilerinin onların bağımsız öğrenme davranışlarını anlamlı bir şekilde yordadığı saptanmıştır. Sonuç olarak, problem çözme becerileri ve bağımsız öğrenme davranışları arasında manidar bir ilişkinin olduğu ve bunun çocuğun akademik yaşantısında belirleyici bir role sahip olduğu söylenebilir.
