Welcome to IKU Institutional Repository
OpenAccess@IKU is Istanbul Kultur University's Institutional Repository , established in June 2014 to digitally store and provide open access to academic and artistic outputs in line with international standards and intellectual property rights. The system includes various outputs such as articles, presentations, theses, books, book chapters, reports, encyclopedias, and works of art produced by the university's faculty members and students.
Recent Submissions
Item type:Publication, Access status: Open Access , Okul Öncesi Öğretmeninin İyi Oluş Halinin Çocuğun İyi Oluş Haliyle İlişkisinin İncelenmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) DELDAL, NURAY; Emine Hande AydosBu çalışmada okul öncesi öğretmenlerinin iyi oluş halinin çocuğu iyi oluş haliyle ilişkisi araştırılmıştır. Okul öncesi öğretmenlerinin iyi oluş halleri sosyal, duygusal, psikolojik, duygu/durum, davranış, tükenmişlik, inançlar, eğitim ve yetkinlikleri açısından incelenmiştir. Araştırmada ayrıca, öğretmenlerin iyi oluşunun öğrenim düzeyi, cinsiyet, medeni durum, yaş, çocuk sayısı, kamu veya özel sektörde çalışma, çalışma yılı, çalışma saati ve algılanan gelir durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Bu araştırma nicel yöntemle yürütülmüş ve ilişkisel tarama deseni kullanılmıştır. Araştırmanın verileri İstanbul ili Bahçelievler ilçesinde farklı okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan 250 öğretmenden toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak Öğretmenler için Demografik Bilgi Formu, Beş Boyutlu İyi Oluş Modeli: PERMA Ölçeği ve 5/6 Yaş Çocukları için Psikolojik İyi Oluş (ÇOPİO) Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları; PERMA ölçeğine göre öğretmenin iyi oluşu ile yaş, cinsiyet, medeni durum, çocuk sayısı, öğrenim düzeyi, mesleki deneyimi, çalışma saati, algılanan gelir durumu, kamu veya özel sektörde çalışma değişkenlerine göre anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur. Çocuğun iyi oluşuna yönelik ÇOPİO Ölçeğinden elde edilen sonuçlara göre çocuğun fiziksel sağlık, düşük içselleştirme, düşük dışsallaştırma, öz düzenleme, yetkinlik-girişkenlik, bilişsel yetkinlik, değer davranışları, psikolojik dayanıklılık ve yaşam doyumu alt boyutlarına ilişkin ortalama puanları yüksek düzeyde bulunmuştur. PERMA ve ÇOPİO ölçeği alt boyutları arasında pozitif ve negatif yönlü ilişkiler vardır. Öğretmenin iyi oluş halinin çocuğun iyi oluş hali ile ilişkisi incelenmiş, çocuğun iyi oluşuna yönelik ÇOPİO ölçeği alt boyutları ile öğretmenin iyi oluşuna yönelik "PERMA" ölçeği alt boyutları karşılaştırıldığında öğretmenin iyi oluş halinin çocuğun iyi oluş haline pek çok alt boyutta (fiziksel, sağlık, düşük içselleştirme, düşük dışsallaştırma, öz düzenleme, sosyal yetkinlik- girişkenlik, bilişsel yetkinlik, değer davranışları, psikolojik dayanıklılık ve yaşam doyumu) etki ettiği sonucuna ulaşılmıştır.Item type:Publication, Access status: Open Access , Zemin Değişkenlerinin Sıvılaşmaya Etkisinin Değerlendirilmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) KAYGUSUZ, ZEYNEP; Nazife Özge FercanDeprem kaynaklı yer hareketine maruz kalanyeraltı su seviyesinin altındaki suya doygun zemin tabakalarında sıvılaşma potansiyeli oluşmaktadır. Sıvılaşma kaynaklı zemin taşıma gücü yenilmeleri ve oturmalar deprem sırasında ve sonrasında yeraltı ve yerüstü yapılarında ciddi hasara sebep olmaktadır. Bu tez kapsamında, çeşitli zemin değişkenlerinin ve deprem yer hareketlerinin sıvılaşma davranışına etkisini belirlemek amacıyla bir dizi doğrusal olmayan zemin tepki analizi gerçekleştirilmiştir. Gerçekçi zemin profilleri oluşturularak, yeraltı su seviyesinin konumu, kum tabaka kalınlığı, zeminin dinamik özellikleri ve deprem ivme büyüklüğünün bir boyutlu dalga yayılımı teorisine dayanan sayısal hesap yöntemi ile sıvılaşmaya etkisi araştırılmıştır.Item type:Publication, Access status: Open Access , Femoral Anteversiyon Artışının Yürüme Sırasında Gövde Kinematiğine Etkisinin İncelenmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) BURMA, KEVSER; Nazif Ekin AkalanFemoral anteversiyon artışı, femurun transvers düzleminde görülen torsiyonel bir deformitedir. Bu deformite alt ekstremite dinamiklerinin yanı sıra yürüme sırasında gövde ve pelvis biyomekaniği de etkileyebilir. Bunun sonucunda olarak femoral anteversiyon artışına sahip çocuklar alt ekstremite yaralanma riskinin yanı sıra omurga patolojileri geliştirme riskinde de artışla karşı karşıya kalabilir. Bu nedenle çalışmanın konusu femoral anteversiyon artışının yürüme sırasında gövde kinematiğine etkisinin ı̇ ncelenmesidir. Çalışmaya, 7-15 yaş (ortalama: 10,7±2,05) arasındaki, omurga asimetrisi skolyometre ile değerlendirilerek 5°'nin üzerinde asimetri göstermeyen toplam 30 çocuk dahil edilmiştir. Femoral anteversiyon artışı, Trokanter Prominens Açı Testi (TPAT) ile değerlendirilmiş olup, TPAT >30° olan katılımcılar 'Femoral Anteversiyon Artışı' grubu (10 kız, 5 erkek), TPAT <30° olan katılımcılar ise 'Tipik Gelişim Gösteren' grup (6 kız, 9 erkek) olarak iki gruba ayrılmıştır. Femoral anteversiyon artışının yürüme sırasında gövde kinematiğine olan etkilerini nicel olarak değerlendirip karşılaştırmak amacıyla katılımcılara üç boyutlu yürüme analizi uygulanmıştır. Gruplar arasındaki farklar, normal dağılım uygunluklarına göre independent t- testi ve Mann Whitney U testi ile istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda, femoral anteversiyon artışının sagital planda gövde fleksiyonunda anlamlı bir artışa (p<0,001) ve frontal planda dominant tarafa lateral fleksiyon artışına (p<0,05) yol açtığı belirlenmiştir. Transvers düzlemde yürüme sırasında kaydedilen torasik rotasyon ve gövde rotasyon açısal değerlerinde gruplar arasında anlamlı bir farklılık gözlemlenmemiştir (p>0,05). Femoral anteversiyonu yüksek olan çocukların gelişim döneminde gövde biyomekaniklerinin değiştiği ve core kas kuvvetlerinin azaldığı düşünülerek, fizyoterapi programlarının önleyici ve kas-iskelet sistemi problemlerine karşı koruyucu egzersizler içermesi büyük önem arz edebilir.Item type:Publication, Access status: Open Access , Doğa Eğitimi Alma Durumlarına Göre Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Doğaya İlişkin Algılarının İncelenmesi(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) ÇETİN, HİLAL; Emine Hande AydosBu çalışma, farklı yerleşim yerlerinde yaşayan ve doğa temelli eğitim alan veya almayan okul öncesi dönem çocuklarının doğaya ilişkin algılarını çizimleri ve görüşleri aracılığıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Literatür incelendiğinde, çocuk çizimleri ve görüşmeleri aracılığıyla doğa algısını inceleyen çalışmaların sınırlı sayıda olduğu ve bu çalışmaların çocukların yaşadığı çevresel bağlam ile doğa eğitimi alma durumlarını karşılaştırmalı olarak ele almadığı görülmüştür. Bu araştırma, ilgili alandaki bu boşluğu gidermeye yönelik olarak tasarlanmış ve elde edilen bulguların eğitim politikaları ile erken çocukluk eğitimine katkı sağlaması hedeflenmiştir. Araştırmada, temel nitel araştırma yöntemi benimsenmiş olup maksimum çeşitlilik örnekleme kullanılmış ve veri toplama araçları olarak araştırmacının yönergesi doğrultusunda resmedilmiş çocuk çizimleri ile araştırmacı tarafından hazırlanmış yarı yapılandırılmış görüşme formundan yararlanılmıştır. Çalışma grubu; büyükşehir, küçük şehir ve kırsalda yaşayan 48-72 aylık, doğa temelli eğitim alan ve almayan 60 çocuktan oluşmaktadır. Elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle incelenmiş, temalara ve kategorilere ayrılarak bulgulara ulaşılmıştır. Araştırma bulguları, doğa eğitimi alan çocukların doğa algılarının, doğa eğitimi almayan çocuklara kıyasla daha detaylı ve zengin olduğunu göstermiştir. Doğa eğitimi alan çocuklar doğayı daha çok keşif, gözlem ve deneyim bağlamında ifade ederken; doğa eğitimi almayan çocukların doğayı daha çok oyun ve eğlenceyle ilişkilendirdiği görülmüştür. Çocukların yaşadığı çevre koşulları da doğa algılarında önemli bir değişken olarak ortaya çıkmıştır. Büyükşehirde yaşayan çocukların doğayı daha çok yapay unsurlarla bütünleşik şekilde resmettikleri; küçük şehirde yaşayan çocukların bitki türleri ve mevsimsel döngülere daha fazla dikkat ettikleri; kırsalda yaşayan çocukların ise doğayı sosyal bağlamda, aile, arkadaş ve hayvanlarla etkileşim üzerinden algıladıkları tespit edilmiştir. Çocukların doğada vakit geçirme tercihleri ve bu sürecin sosyal boyutları da araştırma kapsamında değerlendirilmiştir. Doğa eğitimi alan çocukların doğada vakit geçirirken keşfetme ve gözlem yapma eylemlerine yöneldikleri, doğa eğitimi almayan çocukların ise daha çok oyun ve eğlence odaklı faaliyetleri tercih ettikleri belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçları, doğa temelli eğitimlerin çocukların çevresel farkındalıklarını ve doğaya yönelik algılarını olumlu yönde geliştirdiğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, çocukların doğa algılarının yaşadıkları çevrenin özellikleri, sosyal etkileşimleri ve aldıkları eğitimin niteliğine bağlı olarak şekillendiği görülmüştür. Çalışma, doğa temelli eğitim programlarının içerik ve nitelik açısından zenginleştirilmesi gerektiğine işaret etmekte; doğayla etkileşim fırsatlarının artırılmasının, erken çocukluk döneminde çevre bilincini güçlendireceğini vurgulamaktadır.Item type:Publication, Access status: Open Access , Namık Kemal'in Şiirlerinin Söz Dizini (Sıklık-Dil-Kavram)(İstanbul Kültür Üniversitesi, 2025) GÜNDOĞAN, MEHMET ALİ; Emre Berkan YeniBu tez, Tanzimat dönemi edebiyatının öncü isimlerinden Namık Kemal'in şiirlerini; sıklık, dil ve kavram boyutlarıyla çok yönlü olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Şairin sözcük tercihlerine, bu sözcüklerin şiirlerdeki işlevine ve kavramsal derinliğine odaklanan çalışmada, onun şiirsel evreni sistematik bir yaklaşımla çözümlenmiştir. Çalışmanın teknik bakımından eksiksiz olması için Namık Kemal'in tüm şiirleri (roman ve tiyatro gibi tüm eserlerinde geçen şiirler ve dizeler de dâhil) Önder Göçgün'e ait "Namık Kemal'in Şairliği ve Bütün Şiirleri" adlı kitabından alınmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında, Namık Kemal'in yazdığı tüm şiirler taranarak en sık kullanılan sözcükler nicel yöntemlerle belirlenmiştir. Söz dizini analizi sonucunda elde edilen veriler, şairin duygu ve düşünce dünyasının izlerini taşıyan anahtar kelimeleri ortaya çıkarmıştır. Cümle içerisinde görevli sözcükler (ve, dahi, da, bir, vb.) dışında anlam dünyasıyla var olup birer kavram olarak en çok tekrar edilen, sırasıyla aşk (418), dil (412), cân (287), âlem (259), feyz (204), dâğ (188), hûn (164), mihr (153), cihân (135) ve sîne (133) kavramları tespit edilmiştir. Bu sıklık verileri üzerinden yapılan değerlendirme, şairin şiirlerinde ağırlıklı olarak duygu merkezli, tasavvufi çağrışımlara açık ve estetik yoğunluğu yüksek kavramları tercih ettiğini ortaya koymuştur. "Aşk", "cân", "sîne" gibi kelimelerin yoğunluğu, kullanılış biçimleri ve anlam dünyaları, Namık Kemal'in şiirlerinde bireysel tutkulara, içsel çalkantılara ve idealist bir sevgi anlayışına sıkça yer verdiğini gösterecek olup çalışmanın "Kavram" bölümünde detaylı biçimde incelenmiştir. Çalışmanın devamında bu sözcüklerin kavram alanları ve anlam çerçeveleri analiz edilerek şairin bu kavramların herkesçe bilinen anlam dünyaları dışında Namık Kemal'e özgü olarak başka hangi kavramlarla ilişki ağı oluşturduğu ve anlam evreninin hangi yönlerde genişlediği tespit edilmiştir.